نفوذیان موذی و تنزّل نقش‌آفرینی امت مبعوث

در اندیشهٔ الهیاتی-سیاسی رهبران انقلاب اسلامی، مردم از جایگاهی محوری و منزلتی شایسته برخوردارند. طرح و نقشه امام خمینی(ره) برای تأسیس حکومت دینی، که به معنای واقعی کلمه «معجزهٔ انقلاب» است، نظریه مردم‌سالاری دینی بود که با خارج کردن سیاست، اقتصاد و فرهنگ از انحصار نخبگان، توده‌های مردم را وارد صحنه کرد. رهبر شهید انقلاب اسلامی در سی‌ودومین سالگرد رحلت امام خمینی، مهم‌ترین ابتکار ایشان را «مردم‌سالاری دینی» برشمردند.

اعتماد راسخ و باور عمیق رهبران انقلاب به آحاد جامعه در طول دهه‌های گذشته، سبب شده است تا در بزنگاه‌های حساس و سرنوشت‌ساز تاریخی، مردم با حضور فعالانهٔ خویش، توطئه‌ها و دسیسه‌های دشمنان را خنثی سازند. در جنگ رمضان، نه‌تنها رهبر شهید انقلاب اسلامی به «ابرمرد تاریخ ایران اسلامی» مبدل گشت، بلکه آحاد جامعه نیز به ملتی تاریخ‌ساز و «ابرمردم» ارتقا یافتند. این ملت با تکیه بر انسجام و نظم ایمانی، در خلأ رهبری هرگز دچار ارتداد و بازگشت به دوران پیش از انقلاب نشد، بلکه استوار و ثابت‌قدم پای بیّنات و اصول انقلاب خود ایستادند. و چه زیبا رهبر شهید در وصف این مردم فرمودند:«جمهوری اسلامی را نمی‌شود ساقط کرد؛ چون مدافع آن، سینه‌‌های سپرکرده‌ مردم مؤمن است».[1] این ملت، تجلّی عینی همان کلام گهربار امیرالمؤمنین (ع) در عهدنامه مالک اشتر هستند که فرمودند: «إِنَّمَا عِمَادُ الدِّينِ وَ جِمَاعُ الْمُسْلِمِينَ وَ الْعُدَّةُ لِلْأَعْدَاءِ، الْعَامَّةُ مِنَ الْأُمَّةِ»[2]؛ همانا ستون استوار دین، شیرازهٔ اجتماع مسلمین و دژ مستحکم در برابر دشمنان، تودهٔ مردم‌اند.»

با این وجود، جریان‌های «لیبرال‌ سکولار» و «دینداران داعش‌مسلک»[3]، همواره با اصل حاکمیت و نقش‌آفرینی مردم به مخالفت برخاسته‌اند. هرچند مخالفان «امامتِ امت»[4] طیف یکدستی را تشکیل نمی‌دهند و خاستگاه و انگیزه‌های متفاوتی دارند، اما بی‌تردید برخی از آنان نفوذیان موذی هستند که می‌کوشند با حاشیه‌سازی، تنش‌آفرینی و غالب کردن مجادلات فرسایشی و انحرافی بر فضای رسانه‌ای، مانع از حضور مؤمنانه مردم در میدان شوند. باید خاطرنشان کرد که در این یادداشت، مقصود نفوذ فردی نیست؛ بلکه تأکید بر «نفوذ جریانی» است که پیامدها و ابعادی به‌مراتب خطرناک‌تر از نفوذهای موردی دارد. نفوذ جریانی یعنی افراد، گروه‌ها و جریان‌های سیاسی «همان چیزی را فکر کند که آن آمریکایی فکر می‌کند».[5] به‌عنوان نمونه، به‌رغم آنکه بر اساس نظرسنجی‌های معتبر، افزون بر نیمی از مردم تجربه حضور در این اجتماعات را داشته و خیل عظیمی نیز با آنان همدل‌اند؛ و از سوی دیگر، بیش از ۳۱ میلیون ایرانیِ بالای ۱۲ سال در پویش «جان‌فدا» مشارکت کرده‌اند، یادداشت عباس عبدی در روزنامه اعتماد  و استفاده از تعبیر «اقلیت رانتی کف خیابان» علاوه بر آنکه توهین به ملت ایران است به نوعی سعی دارد نقش‌آفرینی آنان را به مطالبه «اقلیت رانتی» تنزل بدهد. به راستی  چرا لیبرال‌های‌ سکولار هر زمان که مردم بر خلاف میل و خواسته‌های آنان مسیر دیگری انتخاب می‌کنند، اینگونه بی‌محابا به ملت بزرگ ایران می‌تازند؟ آیا اهانت عباس عبادی در راستای همان دوگانه کاذب «تندرو و میانه‌رو» ترامپ نیست که راجع مردم القاء کرد؟ به نظر می‌رسد علاوه بر پیگیری‌های حقوقی و قضایی، نخبگان و تحلیلگران انقلابی وظیفه دارند عیار واقعی این افراد را از حیث علمی و تحلیلی  برای مردم ایران روشن و افشا نمایند. عباس عبدی و همفکران سیاسی او چندین دهه است که برخلاف روایت اصیل رهبران انقلاب اسلامی درباره نقش‌آفرینی مردم در حکمرانی، نگاهی ابزاری به مردم داشته و از آن‌ها سوءاستفاده کرده‌اند. حضور مؤمنانه مردم در خیابان‌ها، بستر مناسبی برای دلسوزان انقلاب اسلامی فراهم آورده است تا با بازخوانی مبانی اصیل، گفتمان انقلاب اسلامی را ترویج و مسلط کنند. و سدی در برابر نفوذ «اندیشه‌های استعماری» در ایران باشند.

حجت‌الاسلام والمسلمین رضا احمدی


[1] بیانات در دیدار جمعی از مردم آذربایجان‌ شرقی. 28/07/1387. https://khl.ink/f/5744

[2] نهج‌البلاغه؛ نامه 53.

[3]  تعبیر داعش برگفته از سخنرانی رهبرشهید در سخنرانی تلویزیونی به مناسبت سی‌ودومین سالگرد رحلت امام خمینی است. https://khl.ink/f/47991

[4] امام خمینی در پیام 12 فروردین 1358 به مناسبت سالروز جمهوری اسلامی ایران درباره جایگاه مردم فرمود:« 12 فروردین روز امامت امت است».

[5] بیانات در دیدار فرماندهان گردان‌های بسیج. 04/09/1394. https://khl.ink/f/31519

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *