آیت‌الله مصباح، مجاهد مظلوم

معتقدم آیت‌الله مصباح بسیار مظلوم بود و هست. نه تنها بین عموم جامعه به‌خاطر تبلیغات سو گسترده داخلی و خارجی غرب‌گراها که حتی در بین جامعه انقلابی نیز مظلوم و ناشناخته‌ است. در ادامه مروری بر مهمترین ویژگی‌های اثرگذار ایشان خواهیم داشت:

۱. آیت‌الله مصباح به‌ تنهایی بار تربیت نسل طلبه انقلابی و زنده نگاه‌داشتن حوزه انقلابی را به دوش کشید. در حوزه عالم معتقد به انقلاب اسلامی کمک نداریم، اما کدام نقطه در حوزه را می‌توان به‌عنوان کانون انقلاب معرفی کرد؟

او برای خود یک رسالت و مأموریت تعریف کرده بود که عبارت بود از مأموریت انقلاب‌گرایی و در شعاع ویژه‌ای اثر داشت:
_ تربیت طلبه انقلابی فاضل زنده نگاه‌داشتن اتمسفرانقلابی‌ در حوزه مترصدبودن پاسخ به نیاز انقلاب پیگری خط اتصال حوزه به انقلاب
_ ارتقای انقلابی‌گری از کنش عاطفی به کنش متصل به مبانی

۲. آیت‌الله مصباح خود را موظف به حمایت فکری و نرم‌افزاری از نظام می‌دانست. ازاین رو به‌صورت جدی مسئله اسلامی‌سازی علوم انسانی را به‌عنوان یک مأموریت دنبال کرد. برجسته‌سازی این مسئله در حوزه، تغییر نگرش حوزه به علوم انسانی و توسعه سیستماتیک آشنایی حوزویان با علوم انسانی با هدف عبور از آن، مدیون آیت‌الله مصباح است.

۳. آیت‌الله مصباح با خلق یک فناوری اجتماعی هوشمندانه، به‌صورت گسترده فرآيند تربیت نسل جوان انقلابی متکی به مبانی را با ایده طرح ولایت به دوش کشید. طرح ولایت در کشور یک بدنه گسترده از جوانان در معرض هجوم شبهات را نجات داد و به‌صورت مبنایی به انقلاب پیوند بخشید. یک سرمایه اجتماعی بزرگ و پایدار برای انقلاب خلق کرد. [هرچند معتقدم طرح ولایت امروز نیاز دارد به‌روزرسانی شده و ارتقا اساسی یابد.]

۴. نکته راهبردی دیگر ورود «به‌هنگام و تکلیف مدارانه» به عرصه سیاست، از «جایگاه یک عالم زمان‌شناس»، «در سطح راهبریِ» بخش عمده‌ای از دلدادگان جبهه انقلاب، در مسیر «سیاست‌ورزی براساس مبانی فکری انقلاب». خلأ این جایگاه در جبهه انقلاب بعد از ایشان کاملا محسوس است. تشتت را امروز به‌وضوح می‌بینیم.

۵. آیت‌الله مصباح یک عارف بزرگ بود. عرفان و شخصیت سلوکی او تحت‌الشعاع شخصیت سیاسی اش پنهان ماند. درحالی‌که قدیمی‌ترین شاگرد آیت‌الله بهجت ایشان بود. و عنایت مرحوم بهجت، مرحوم علامه طباطبایی و مرحوم بهاءالدینی به ایشان ویژه است. عرفان آیت‌الله مصباح مصداق أتَم عرفان انقلابی بود. هم عارف بود و اهل سلوک و در عین حال وسط معرکه جهاد و انقلاب. عرفان او در کنش همراه با تقوای سیاسی و احتیاط هایش قابل لمس است. این را از مواجهه با مخالفانش، ازجمله مناظره با حجتی کرمانی میشد فهمید.
جنس عرفان آیت‌الله مصباح بسیار ویژه است که باید زمانی جداگانه از آن سخن گفت. وجه مغفول این شخصیت بزرگ که حتی سیدحسن نصرالله و حزب‌الله لبنان به اون تکیه می‌کند.

آیت‌الله مصباح یک تکیه‌گاه بود. کسانی‌که اندک تعاملی با ایشان داشتند، مهربانی، عطوفت، بزرگ‌منشی، تواضع بی‌حد و برخورد پدرانه ایشان را کاملا لمس کردند.

حسین ایزدی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *